مهربان بلاگ

همان طوری که قرار بود شنبه (دیروز) به شرکت های سرویس دهنده اینترنت رفتم تا نامه های اونها مبنی بر اینکه آمادگی کامل جهت سرویس دهی به مشترکین ویژه دارند رو گرفتم. بعد هم به شرکت مخابرات استان مراجعه کردم تا نامه مربوطه رو بدم. ولی با کمال تعجب متوجه شدم که مهندس ... رفتن به سفر خارج از کشور و مشخص نیست کی برگرده !!! منم شماره تماس دفتر رو گرفتم و رفتم خونه.

حالا باید هر روز زنگ بزنم ببینم کی بر می گرده ایران. ولی عجب شماره ای داره !!! هم دفترش و هم شماره موبایلش !!! پس فعلا باید تا اطلاع ثانوی منتظر این آقا بود.

مهم: با توجه به شرایط پیش اومده و وضعیت حاضر مراکز مخابراتی فکر می کنم این آخرین پست با عنوان "هفت خوان رستم" درباره راه اندازی سرویس ADSL من هست. از کلیه دوستان و خوانندگان وبلاگ خواهش می کنم متن را با دقت مطالعه کنند و در آخر نظر خودشون رو بیان کنند. در صورتی که مایل هستید می توانید نظر خود را به صورت ناشناس ارسال کنید. این متن شامل مطالبی است که بعد از پنج ماه بررسی دقیق و گزارش از شرح حال وضعیت سرویس دهی اینترنت در ایران مخصوصا شهرستان ها درج شده است.

امروز (دوشنبه) ساعت 9 صبح با دفتر مهندس قنبرزاده (از این به بعد اسامی تمامی افراد رو درج می کنم) واقع در ساختمان مدیریت مخابرات استان مازندران تماس گرفتم و متوجه شدم ایشون از سفر برگشته و الان تو دفتر خودش هست. من هم سریع تمامی مداراک و نامه های که از قبل آماده کرده بودم رو ورداشتم و به سمت اداره راه افتادم. وقتی وارد دفتر شدم دیدم به غیر از من و منشی هیچ کس تو دفتر نیست، بعد هم با هماهنگی وارد دفتر شدم و دیدم مهندس در حال صحبت کردن با تلفن همراه خودش هست و با دست اشاره می کنه تا روی صندلی بنشینم. بعد از چند دقیقه که مکالمه تلفنی تموم شد رو به من کرد و گفت بنده در خدمت هستم ، منم تمامی اسناد و مدارک رو دادم تا مطالعه بکنه. اول پاکت نامه مربوط به شرکت سرویس دهنده اینترنتی رو باز کرد و بعد از مطالعه روانویس خودش رو برداشت شروع به نوشتن پای نامه کرد. خیلی خوشحال شدم، چون تمامی اسناد رو آورده بودم و نمی تونست دلیلی بیاره که مدارکت کمه، بعد هم درخواست رسمی من و نامه رسمی مراکز مخابراتی و در آخر رو به من کرد و گفت من درخواست شما رو مطالعه کردم و پای همه اونها یادداشت کردم ، شما می تونید همه رو برای بررسی ببرید. من هم با کلی خوشحالی نامه ها رو گرفتم و پرسیدم پیش چه کسی باید ببرم؟ گفت قسمت مدارات آقای بابازاده (همونی که تا این لحظه مانع پیش رفت کارهای من شده و بعد از پنج ماه زیر حرفش زده) ببرید تا بررسی و نتیجه رو اعلام کنند !!! یک دفعه خشکم زد، بازم باید برم پیش بابازاده تو ساختمان ماکروویو، با این حال تشکر کردم و از اداره زدم بیرون.
 
قبل از هر کاری با آقای اسدالله زاده (مسئول مرکز ولایت) تماس گرفتم تا در جریان موضوع قرار بدم و قبل از هر کاری باهاش مشورت بکنم. گفت مشکلی نیست، چون قنبرزاده پای نامه امضا کرده به احتمال زیاد موفق میشی. من هم به سمت ساختمان ماکروویو واقع در میدان کارگر بابل راه افتادم.

وارد اداره شدم، البته اداره نمیشه گفت چون بیشتر شبیه یک قلعه نظامی هست! همه پنچره ها با آجر 3 سانتی و بتون پر شده طوری که حتی یک روزنه نور هم نمیشه پیدا کرد. به هر حال به جلوی در اتاق بابازاده رسیدم متوجه شدم بسته هست. رفتم به سراغ همکارش تا بپرسم کجاست که دیدم طرف تو اتاق همکارش ایستاده و با یک دست تلفن رو گرفته و با دست دیگه نامه ارباب رجوع رو امضا می کنه. بعد از چند دقیقه نوبت به من رسید. اول یک سلام معمولی کرد ولی وقتی نامه ها رو باز کرد و امضا مهندس قنبرزاده پای نامه ها رو دید یکم خودش رو جمع جور کرد و من رو تحویل گرفت! به راستی چرا وقت و منابع ارباب رجوع در ادارات دولتی ایران کمترین ارزشی نداره تا زمانی که از طریق یکی از همکاران سفارش بشیم (همون پارتی بازی) و کارمان پیش بره؟ بعد از چند دقیقه برگشت و گفت این همون درخواست لیز لاین (سیم خصوصی) میشه، چند دفعه هم تشریف آوردید (تا قبل از امروز می گفت "الکی اومدی") من خدمت شما عرض کرده بودم با توجه به شرایط شما نمی تونیم مجوز رو بدیم. این نامه هم باشه اینجا تا من شخصا به آقای قنبرزاده توضیح بدم. من هم اصلا به روی خودم نیاوردم و اومدم بیرون.

با توجه به وضعیت پیش اومده متوجه شدم تنها راهی که برای من مونده مراجعه مجدد به مهندس قنبرزاده هست. چون اگه بابازاده بیاد ساختمان مدیریت استان و بخواد حرف خودش رو بزنه شانس خیلی کمی برای موفقیت دارم. به خاطر همین سریعا به سمت دفتر مهندس قنبرزاده راه افتادم تا قبل از بابازاده به دفتر ایشون برسم.

رفتم داخل دفتر دیدم چند نفری قبل از من داخل هستن و دارن در باره انتقال دیتا از طریق چند تا مرکز بین استان مازندارن و سمنان به صورت موقتی صحبت می کنند (چون در اتاق باز بود و به راحتی صدای اونها شنیده می شد). بعد از 20 دقیقه نوبت به من رسید و وارد اتاق شدم. بعد از احوال پرسی مرسوم در ادارت دولتی کنارش نشستم و شروع به صحبت کردم. گفتم همون طوری که فرمودید بنده اسناد و مدارک رو خدمت آقای بابازاده بردم، ایشون بعد از مطالعه گفتن این امکان برای شما وجود نداره. در حالی که من نزدیک به پنج ماه وقت با ارزش خودم رو صرف این موضوع کردم، با کلی دوندگی و پیگیری شدید و همکاری عزیزان در مراکز ولایت (مرکز من) و نوشیروانی (مرکزی در نزدیکی ولایت و آماده سرویس دهی) موفق به ایجاد سیستم ارتباطی بین دو مرکز شدم تا مشترکین مرکز ولایت به صورت محدود و موقت (با توجه به کابل های قدیمی بین مراکز امکان سرویس دهی تا 20 مشترک هست) از پورت های مرکز نوشیروانی استفاده کنند تا زمانی که یکی از شرکت های سرویس دهنده نسبت به سرمایه گذاری و نصب تجهیزات مربوطه در مرکز ولایت اقدام کنه. ولی بعد از پنچ ماه دوندگی و این همه هزینه جهت خریداری تجهیزات مودم و اکسس پوینت و همچنین مراکز مخابراتی جهت اتصال مفصل ها ، آقای بابازاده میگن نمیشه!!! پس چرا این رو پنج ماه پیش نگفتید؟ چرا بعد از پنج ماه فعالیت زیر حرف خودشون میزنه؟ من اینجا اومدم تا کسب تکلیف کنم.

عینک خودش رو از چشماش در آورد و روی میز گذاشت و با نگاهی معنا دار رو به من کرد و گفت همون اولی که شما در خواست خودت رو آوردی من شک کردم که چه طور همچین چیزی ممکنه. اما با این حال برای اینکه مطمئن بشم فرستادمت پیش آقای بابازاده تا ببینم نظر اون چیه، شاید تو چند وقت گذشته تبصره ای اومده باشه که من بی اطلاع باشم. اما ایشون هم مخالفت کردن. ما نمی تونیم به شما لیز لاین بدیم، چون بر اساس قوانین موجود فقط به شرکت های ثبت شده، سازمان ها و ارگان های دولتی، سپاه، نیروی انتظامی، ارتش، بانک ها و ... میشه داد. یا باید قوانین رو تغییر داد یا اینکه با همین روش قدیمی ادامه فعالیت بدی. منم گفتم قوانینی که ثبت شده مربوط به چندین سال پیش هست که مخابرات محدودیت های برای مشترکین داشت. مثلا برای نصب تلفن ثابت باید سال ها انتظار می کشیدن تا نوبت به اونها برسه در حالی که الان نصب خط جدید به روز شده. قوانین مربوط به لیز لاین هم همین طوره، اون زمان شما محدودیت داشتید ولی الان چی؟ تو تهران که دیگه این شیوه ارتباطی رو قبول ندارند. همه جا از Wireless و جدیدا از Wimax استفاده می کنند. حتی شرکت مخابرات برای خط جدید نیازی به سیم کشی سنتی نداره می تونه برای سرویس دهی به مشترکین از تکنولوژی Wimax استفاده کنه. حرفم رو قطع کرد و گفت این قوانینی که موجود هست و کاریش نمیشه کرد. شما فقط چند راه برای دسترسی به اینترنت دارید، اولیش از طریق لیز لاین که نمی تونید داشته باشید ، دومی خرید دیتا از مخابرات هست که لازمه اون شرط اولی یعنی لیز لاین هست (همونی که سرویس 64K اون رو ماهیانه 110 هزار تومن می گفتن) و سومی استفاده از ADSL که منطقه شما تحت پوشش شرکت های سرویس دهنده نیست. برای شرط سومی باید صبر بکنید تا یکی از این شرکت ها حاضر به سرمایه گذاری بشه یا اینکه قیمت مصبوب مخابرات اعلام بشه، چون اگه همین الان قیمت به صورت بخشنامه برای من بیاد من همین لحظه دستور سرویس دهی ADSL رو برای تمامی مراکز صادر می کنم ، تو این وضعیت شما از خود مخابرات دیتا می خرید (از این موضوع قبلا خبر داشتم. خود مخابرات سعی داره با سخت کردن شرایط برای شرکت های سرویس دهنده مقدمات ورود خودش رو به عرصه سرویس دهی ADSL شروع کنه. ولی با بررسی شرایط موجود کاملا مشخصه که این بار کج به کجا می رسه !!!). گفتم خوب هیچ کدوم اینها که می فرمایید شامل حال من نمیشه، پس من چی کار کنم؟ گفت همون طوری که متوجه شدید با شرایط فعلی این امکان برای شما وجود نداره مگر اینکه ما به عنوان مسئول بر روی این شرکت ها سختگیری بکنیم تا قبل از نصب تجهیزات جدید یا گسترش شبکه، اول از همه نسبت به نصب تجهیزات مربوطه در مرکز ولایت اقدام کنند تا ما با درخواست اونها موافقت کنیم، این تنها راه موجود هست. منم با کلی عصبانیت دفتر مهندس رو ترک کردم.

الان هم خونه هستم و دارم این پست رو می نویسم که به یاد شرکت پارس آنلاین افتادم. گفتم یک تماسی با اونها بگیرم ببینم پورت های جدید رو نصب کرده یا نه و داستان خودم رو تعریف کنم. با حمیدی (نماینده پارس آنلاین در بابل) تماس گرفتم بعد از احوال پرسی دوستانه (چون این قدر پیش این آدم رفتم که با هم حسابی خودمونی شدیم !!!) پرسیدم نصب پورت ها چی شد؟ قرار بود امروز از تهران برسه. گفت آره رسید ولی نمی دونی با چه دردسری نصب شد. پرسیدم چرا؟ گفت این بابازاده همش دوست داره سنگ جلوی پای ما بندازه. بعد از کلی هماهنگی امروز که بچه ها از تهران اومدن تا تجهیزات رو نصب کنند این آقای بابازاده مجوز نصب پورت های جدید و اتصال اونها رو نمی داد، اجازه تردد رو هم صادر نمی کردن. با کلی دوندگی و آشنا بودن به روابط اداری (همون پارتی بازی معروف) تونستیم امروز چند تا پورت نصب بکنیم تا کار یک سری از مشترکین ویژه مثل شما حل بشه. من فعلا درگیر این نصب تجهیزات هستم و گرنه خواب بدی برای بابازاده دیدم!!! این آدم همش جلوی کار ما رو میگیره. منم کل موضوع رو گفتم و اینکه بعد از پنج ماه دوندگی آخر سر به در بسته برخورد کردم. گفت عجب ، پس کار شما هم پیش این آدم گیر کرده، نمی دونم چی بگم، چون تنها راهی که می شد ارتباط رو برقرار کرد شما به صورت درخواست ارئه کردید ولی نتیجه نداد. بعد هم یک سری حرف های خودمونی و دوستانه (بخوانید فحش ناموسی به بعضی ها !!!) در باره همین موضوع رد و بدل شد و تلفن رو قطع کردم. الان هم دارم این پست رو می نویسم تا به اطلاع کلیه دوستان برسونم.

نتیجه:
با اینکه بابل یکی از بهترین سیستم های ارتباطی مخابراتی رو داره و مرکز کلیه مراکز مخابراتی و مهم در این شهرستان قرار داره، متاسفانه در ارائه همچین سرویس پیش پا افتاده ای عاجز مونده. شاید علت اون مربوط به برنامه ریزی اشتباه مدیران مخابرات و باور غلط آنها بر این موضع که مخابرات وظیفه نصب و سرویس دهی تلفن به صورت ثابت یا سیار رو داره و خودش رو مسئول ارئه سرویس ارزش افزوده نمی دونه. با وجود چنین مشکلات پیچیده چه طوری می تونیم با خیال راحت درباره ایران 1404 صحبت کنیم؟ ایرانی که در سال 1404 به عنوان مقام اول از لحاظ علمی و خدمات در منطقه اشاره شده. آقای سلیمانی (وزیر محترم) با افتخار و روی خوش درباره اتصال ایران به شبکه فالکون خبر میدند چرا به این موضوع اشاره نمی کنند که قرار بود این قرارداد سه سال پیش بسته بشه؟ چرا باید سه سال صرف میشد؟ حالا بعد از سه سال چرا ما اجازه استفاده برای پانزده سال از این شبکه رو باید داشته باشیم؟ جناب وزیر شما که در جلوی خبرنگاران عنوان می کنید که هیچ محدودیتی در ارئه اینترنت پر سرعت ندارید پس چرا ما نمی توانیم از این خدمات استفاده کنیم؟ خدماتی که با توجه به هزینه های بالا و محدودیت های آن برای کاربران ایرانی بیشتر به یک رویا تبدیل شده. رویایی که در آن بشه به راحتی به اینترنت متصل شد، رویایی که در اون بشه به راحتی و فاقد از هرگونه نگرانی نسبت به فعالیت در آن ادامه داد، رویایی که فاقد هرگونه فیلترینگ باشه، رویایی که از طریق اون میشه براحتی مقدمات تحولات علمی در کشور رو ایجاد کرد و هزاران دلیل و منطق دیگه ای که در این متن کوتاه جای نمی گیرند. به هر حال بعد از پنج ماه دوندگی جهت راه اندازی این سرویس به در بسته برخود کردم و اینک هیچ امیدی به هیچ کسی ندارم. تنها کاری که می تونم انجام بدم فقط انتظار کشیدن هست.

پ.ن: عده ای از دوستان پیشنهاد کردن چرا از وایرلس استفاده نمی کنم؟ قبلا هم گفتم به علت شرایط بد جغرافیایی و عوامل فیزیکی مزاحم امکان استفاده از این تکنولوژی برای من نیست. در ضمن با توجه به این اتفاقات اخیر انگیزه نویسندگی من تا اطلاع ثانوی از بین رفت! پس فکر کنم تا چند وقت از من خبری نباشه.

مهم: این راهنما برای افرادی که هنوز اقدام به خرید سرویس ADSL نکردند و قصد خرید آن را دارند توصیه می شود. دوستانی که در حال حاضر از سرویس ADSL استفاده می کنند می توانند این راهنما را جهت کسب اطلاعات بیشتر مطالعه کنند.

شرح مختصري بر تكنولوژي ADSL
ADSL يك فناوري براي دریافت اطلاعات با پهناي باند بالا در منازل و مراكز اداري كوچك از طريق سيم هاي مسي رايج تلفن است. اين تكنولوژي كه با استانداردهاي متنوعي به بازار عرضه شده قادر به برقراري سرويسهاي ارتباطي با سرعت بالا در فواصلي در حدود چندين كيلومتر (كه بسته به تكنولوژي به كار رفته شده متغير ميباشد) با استفاده از يك يا دو زوج سيم مسي و يك جفت مودم ADSL ميباشد که نماد xDSL براي انواع مختلف DSL مانند ADSL،  HDSLو ... به كار ميرود.

قبل از آمدن تكنولوژي DSL بسياري از کاربران براي ارتباط با اينترنت از سرويس كند و ناكارآمد Dial up استفاده ميكردند و دسترسي به اينترنت از طريق سرويس Broadband براي آنان ميسر نبود. اما امروزه با وجود تكنولوژي DSL دسترسي سريع و ارتباط دائمي بدون نياز به شماره گيري براي اتصال به مراكز ISP با قيمت بسيار مناسب بدون نياز به كابل كشي جديد بهره گيري از همان سرويس تلفني قديم ميسر شده است. همچنين با توجه به امكان ارائه سرويسهایی نظير VOIP، ويدئو كنفرانس و ساير سرويسهايي كه نياز به پهناي باند زيادي دارند توسط تكنولوژي xDSL، اين تكنولوژي به عنوان يكي از سرويسهاي بسيار مناسب و كار آمد مطرح گرديده است.

در روش قدیمی (Dial up) شرکت مخابرات تلفن منزل يا شركت شما را با سيم هاي مسي به مركز تلفن متصل ميكند. در اين سرويس اطلاعات صوتي پس از تبديل به سيگنال الكتريكي به صورت آنالوگ منتقل مي شود. به همين دليل چون روش ارسال آنالوگ است كامپيوتر شما براي انتقال اطلاعات از طريق خط تلفن نياز به مودم دارد تا اطلاعات ديجيتال را به آنالوگ تبديل كند و بالعكس. اما ارسال آنالوگ تنها بخش كوچكي از پهناي باندي كه سيم مسي در اختيار ما ميگذارد را استفاده ميكند به عبارت ديگر انتقال آنالوگ يك گلوگاه براي پهناي باند است. با فناوري DSL نيازي نيست كه اطلاعات ديجيتال به آنالوگ تبديل شود و بر عكس اطلاعات ديجيتال به شكل ديجيتال منتقل ميشود. DSL متدهاي پيچيده و مدولاسيون را براي قرار دادن ديتا در سيمهاي تلفن موجود به كار ميگيرد و نيازي نيست كه شما يك خط تلفن ديگر نصب كنيد، چون خط موجود شما جدا سازي ميشود طوري كه سرويس تلفن و سرويس مودم DSL را با هم حمل كند. لازم به ذكر است كه اين تكنولوژي فقط براي اتصالات مركز سوئيچينگ تلفن به يك خانه يا شركت به كار ميرود نه بين ايستگاههاي سوئيچينگ. در واقع اين تكنولوژي بدليل استفاده از خطوط تلفني موجود و افزايش بازدهي آنها و حذف محدوديتهاي سيستم آنالوگ مورد توجه خاصي قرار گرفته است.

کمبود اطلاعات کاربران
متاسفانه کاربران زیادی از شیوه اتصال تلفن ثابت خود به مرکز مخابراتی اطلاعاتی نداشته و اقدام به تهیه سرویس ADSL می کنند. در صورتی که شرکت سرویس دهنده متعهد به مشتری و اساسنامه کاری خود باشد به مشترک اطلاع داده و نسبت به رفع مشکل اقدام می کند. ولی در حال حاضر کمتر شرکتی اقدام به این کار می کند و بدون نگرانی از بین رفتن منابع کاربر اقدام به وصل سرویس می کنند. در حالی که خود کاربر با داشتن اطلاعات کافی می تواند از حق خود دفاع کرده و از یک سرویس خوب و مناسب برخوردار شود.
 

نکته فنی مهم درباره سرویس ADSL
در مناطقی که مشترک تلفن ثابت کم باشد به طور معمول شرکت مخابرات برای برقراری خط تلفن ثابت مشترک، یک جفت سیم برنجی از پست به درب منزل مشترک نصب می کند که به طور معمول از هر پست 10 خط ثابت سرویس داده می شود. ولی در مناطقی که درخواست زیاد باشید، شرکت مخابرات برای صرفه جویی اقدام به نصب PCM در کنار هر پست می کند. برای اطلاعات بیشتر می توانید با دقت تصویر زیر را ببینید.

در این شیوه شرکت مخابرات به جای اینکه نسبت به نصب پست جدید در محل اقدام کند از PCM استفاده می کند. همان طوری که در تصویر مشاهده می کنید یک خط تلفن از پست به PCM به عنوان ورودی (Input) وصل شده و چهار خط تلفن از دستگاه به صورت خروجی (Output) دریافت می شود (البته در تصویر یک کابل حاوی 4 زوج سیم از دستگاه خارج شده است). به عبارت دیگر شرکت مخابرات با تجهیزات مربوطه در MDF اقدام به نصب PCM در محل مورد نظر و ارائه چهار خط تلفن ثابت به جای یک خط می کند. در این روش از تمام ظرفیت خط تلفن استفاده می شود و به هیچ وجه خط مناسبی جهت استفاده به عنوان Fax، P.O.S، Dial up، DSL و... نمی باشد. این روش فقط برای ایجاد مکالمه تلفنی مناسب است.

کاربران قبل از هر کاری می توانند بررسی کنند که آیا خط تلفن ثابت آنها از پست گرفته شده است یا از PCM؟ در صورتی که از پست گرفته شده باشد با خیال راحت می توانند اقدام به نصب ADSL کنند و در صورتی که از PCM گرفته شده است برای رفع مشکل به امور مشترکین و یا شبکه هوایی مرکز مخابراتی خود مراجعه و درخواست کتبی خود را مبنی بر اینکه جهت استفاده از Fax و یا سرویس ADSL خط را از PCM جدا کرده و از سر پست وصل کنند، تقدیم واحد مربوطه نمایند.